دسته بندی : ماساژهای درمانی
۱۴۰۵/۰۳/۱۱
زایمان به روش سزارین از رایجترین اقدامات جراحی درسراسر جهان است و در برخی کشورها تا %۶۰ زایمانها را تشکیل میدهد سزارین در ایران نیز از شیوع بالایی برخوردار است؛ بهطوریکه بر اساس یک بررسی انجام شده، %۴۷/۹ زایمانهای کشور با این روش انجام میشود سزارین با عوارض متعددی برای بیمار همراه میباشد که یکی از مهمترین آنها، درد و اضطراب ناشی از آن میباشد در مطالعه تروول (۱۹۸۲) افزایش میزان اضطراب پس از سزارین گزارش شد . بستری بودن در بیمارستان، جراحی، ترس از عفونت زخم شکم، تأثیر مسکن و سایر داروها بر نوزاد و شیر مادر و خصوصا داشتن درد و تسکین ناکافی آن، از مهمترین منابع اضطراب در این بیماران میباشند ، درد پس از جراحی میتواند از طریق ایجاد رفلکس نوراندوکرین و افزایش تون سمپاتیک منجر به عوارضی مانند: تضعیف سیستم ایمنی، هیپوگلیسمی واکنشی (که منجر به تأخیر در ترمیم زخم میشود)، افزایش مصرف اکسیژن میوکارد، ایلئوس پارالیتیک، کاهش عملکرد سیستم تنفسی و ... شود ، در مامایی تسکین درد پس از جراحی بسیار مهم میباشد. وجود درد ناشی از اسکار ناحیه شکم با قرارگیری مادر در وضعیت مناسب برای شیردهی و در نتیجه شیردهی مؤثر، نیز تداخل ایجاد میکند . علاوه بر آن درد باعث تأخیر در تحرک بیمار میشود که این امر با توجه به افزایش انعقادپذیری خون در این دوران شانس بروز اختلالات ترومبوآمبولیک را افزایش میدهد . مدیریت درد و اضطراب پس از عمل از ناراحتی بیمار کاسته، باعث راه رفتن سریعتر، کاهش مدت بستری در بیمارستان، کاهش هزینههای بیمارستانی و افزایش رضایت بیمار میشود ، همچنین کنترل درد کافی و سریع پس از سزارین اثر مثبتی بر شیردهی زودهنگام دارد، که خود به انقباض و جمع شدن رحم در دوران پس از زایمان کمک میکند
روشهای زیادی برای کنترل درد پس از عمل وجود دارند و استفاده از مسکنهای مخدر، رایجترین مداخله در تسکین درد به شمار میآید ، تسکین درد با مسکن های مخدر باعث بروز عوارضی چون تهوع و استفراغ، تخدیر بیش از حد و اختلالت خلقی شده، بازگشت فرد به زندگی عادی و ترخیص از بیمارستان را به تأخیر میاندازد که این امر باعث افزایش بار مالی میشود ، همچنین داروهای مخدر موجب کاهش سطح هوشیاری مادر و در نتیجه کاهش توجه او به نوزادش شده و از ارتباط مؤثر بین مادر و نوزاد جلوگیری میکند ، عدم کفایت مسکنها برای کاهش درد و صرفهجویی در مصرف داروها نیز از جمله عواملی هستند که در کنار سایر موارد باعث شده توجه سیستمهای پرستاری امروز به درمانهای تکمیلی و روشهای غیردارویی تسکین درد جلب شود ، ارزان و راحت بودن اکثر این مداخلات و عوارض کمآنها افزایش فعالیت و قدرت تطابق بیمار، افزایش همکاری خانواده در مراقبت، کاهش اضطراب بیمار، کاهش هزینه مراقبتی- درمانی و کاهش اشغال تختهای بیمارستان از جمله مزایای استفاده از این روشها است، این روشها امروزه به عنوان درمانی مستقل و یا توأم با سایر درمانها مورد استفاده قرار میگیرند . اخیرا از درمانهایی نظیر ماساژ، موسیقی، تنآرامی، هیپنوتیز، داروهای گیاهی، لمس درمانی و غیره در کنترل درد کمک گرفته شده است . جای تردید نیست که مطالعات وسیعی نیاز است تا سودمندی این نوع مداخلات را مورد بررسی قرار دهند.
ادامه دارد .....
